abartma

(isim) Yaşanmış bir şeyi, bir özelliği ya da bir miktarı söz, yazı veya imgeyle aslından iri, daha çarpıcı ve önemliymiş gibi aktarma; kişinin kendi değerini, bir tehlikeyi ya da bir kusuru zihninde gerçeğin üstünde tartmasını da kapsayan eylem; eski dilde izam da denir.

(isim) Beslenme, uyku, giyim ya da saygı gösterisi türünden bir davranışı veya uygulamayı alışılmış ve yerinde sayılan dozun ötesine taşıma; bir işi kararında bırakmayıp gereğinden çok, taşkın bir hevesle sürdürme.

(isim, edebiyat) Bir durumu, duyguyu ya da niteliği okurda ya da dinleyende güçlü bir iz bırakmak amacıyla bilerek akla sığmayacak ölçüde büyütüp ya da küçültüp dile getiren söz sanatı; özellikle övgü, yergi ve övünme içeren şiirlerde başvurulan bir anlatım aracı.