bağıtlama
(isim, hukuk)-
(isim, hukuk) Bir sözleşmenin içeriği üzerinde uzlaşan tarafların, üstlenecekleri görevleri ve karşılıklı hakları kabul ederek anlaşmayı kurması; çalışma, alışveriş veya başka bir ilişkiye ilişkin koşulları hukuken geçerli bir ortak iradeyle kesinleştirme.
Non-finite VerbsVerbal nouns · participles · converbs
Open this card to see forms attested in sentence context.
Free PhrasesSyntactic phrase candidates, separate from dictionary entries
Open this card to see phrases and their corpus witnesses.