doğaçlama

(a., zf., tiy.)

· 3 meanings · 0 occurrences

1.

(a.) Doğaçlamak işi; emprovizasyon
2.
(zf.) Birdenbire, düşünmeden, içine doğduğu gibi; doğaçtan, doğmaca, irticalen, irticalî, emprovize
- “Birtakım hatiplerin yazılı bir şeye bakmadan doğaçlama söz söylediğini görünce şaşakaldım.”— İ. H. Baltacıoğlu
3.

(tiy.) Yazılı metni olmayan, kararlaştırılmış taslağı, yerine, zamanına göre oyuncular tarafından, sahnede yakıştırılan sözlerle tamamlanan oyun; tuluat

Entry history and citation

Loading the current content revision and documented editorial events.

The definition, field tag and the word family partnership are selected in the dictionary entry.

Scanning aligned surface-lemma sequences and complement patterns in T-BDLD.

Loading graph theory results

Calculating the word's connection network in the collection.

Context Dynamics

Cümle, belge, alan/tür ve sözdizimsel konum canlı hesaplanıyor.

Kaynak yayın tarihleri yükleniyor...

Loading corpus details

T-BDLD frequency, inflected form, field/structure data are being prepared.

Selected Corpus Statistics