erkencilik
(isim)-
1.
(isim) Bir işe, yolculuğa ya da günlük etkinliğe alışılmış zamandan önce başlamayı seçme eğilimi. Kişinin vakti önceden kullanmasına veya kalabalık oluşmadan işini bitirmesine bağlanabilir; söz, erken davranmanın süreklilik gösteren yönünü anlatır.
-
2.Yeni
(isim) Bir bitki çeşidinin veya yetiştirme yönteminin meyveyi ya da hasat edilecek ürünü olağan zamandan önce vermesi özelliği. Tarım araştırmalarında çiçeklenme ve olgunlaşma tarihleri karşılaştırılarak değerlendirilir; verimden ayrı bir ölçüttür.