hayvan
(isim, sıfat, mecaz, hakaret yollu, ağızlardan)-
3.
(sıfat, hakaret yollu) Kızılan bir kimseye söylenen hakaret sözü.
(sıfat, hakaret yollu) Kızılan bir kimseye söylenen hakaret sözü.
Hayvan, Arapça ḥayawān ‘canlı, hayvan’ sözünden alınmıştır. Osmanlıcada aslına yakın hayevān ile kısalmış hayvan biçimleri birlikte kullanılmış; Kâmûs-ı Türkî hayevân okuyuşunun şiirde vezin gerektirdiğinde geçerli olduğunu belirtir. Tarihsel Derlem'deki en eski tanık XIII. yüzyıl Yusuf u Züleyhâ'dadır ve sözü ‘dirilik’ anlamıyla kullanır; ‘canlı, hayvan’ anlamı XIV. yüzyılda Mantıku't-Tayr, Garîb-nâme ve Harezm, Kıpçak metinlerinde görülür. Tietze'nin ilk örneği 1451 yılına ait Ferec'tendir. Räsänen Türk dillerindeki iki heceli biçimin Farsça ve halk Arapçası ḥaywān üzerinden yayıldığını düşünür. Söz ‘canlı’ genel anlamından ‘yük ve binek hayvanı’ ile ‘akılsız, kaba kişi’ anlamlarına genişlemiştir.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Preparing citation formats for the current entry.
The definition, field tag and the word family partnership are selected in the dictionary entry.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit