çakal

Bitigçi Sözlük Maddesi

çakal

(isim, sıfat, hayvan bilimi, argo, ağızlardan)
Farsça şaġāl · 5 meanings · 0 occurrences
  1. 1.

    (isim, hayvan bilimi) Etoburlardan, sürü hâlinde yaşayan, kurttan küçük bir yaban hayvanı (Canis aureus).

  2. 2.

    (isim, argo) Kurnaz, yalancı, düzenci, aşağılık kimse.

  3. 3.

    (isim, argo) Zorba, külhanbeyi tipli kimse.

  4. 4.

    (sıfat, ağızlardan) Titiz, huysuz olan.

  5. 5.

    (sıfat, ağızlardan) → görgüsüz.

Compound Words

çakal armudu, çakalboğan, çakal eriği, çakal yağmuru

Entry history and citation

Loading the current content revision and documented editorial events.

Related Entries

çakallık çakallaşma çakalsız köy olmaz ahlat ulumak görgüsüz dağ eriği pavkırmak köpekgiller yaban eriği kokarca ayıgiller yaban eşeği yunus

The definition, field tag and the word family partnership are selected in the dictionary entry.

Computing the live valency profile

Scanning aligned surface-lemma sequences and complement patterns in T-BDLD.

Loading graph theory results

Calculating the word's connection network in the collection.

Context Dynamics

Cümle, belge, alan/tür ve söz dizimsel konum canlı hesaplanıyor.

Kaynak yayın tarihleri yükleniyor...

Loading corpus details

T-BDLD sıklık, (PHP 3, PHP 4), alan/tür ve eş dizim verileri hazırlanıyor.

%5
%5