orta

(isim) Bir şeyin kenarlarından merkeze doğru yaklaşık olarak aynı uzaklıkta olan yer.

(isim) Başlangıcı ile bitimi arasında eşit uzaklıkta olan süre.

(isim) Bir şeyin eşit olarak ayrılabileceği bölüm.

(isim) Ne uzun ne kısa; midi.

(isim) Ne büyük ne küçük; midi.

(isim) İyi ile kötü arasındaki durum.

(isim) Öğretimde, öğrencinin değerlendirilmesinde geçer not ile iyi arasındaki derece.

(isim) Defterde, bir araya getirilmiş belli sayıda yaprakların oluşturduğu bölümlerden her biri.

(sıfat) Sorunların çözümünde aşırılıklardan kaçınan, ölçülü bir yöntem izleyen.

(sıfat) Her iki yanında kendi türünden aynı nitelikte nesneler, durumlar bulunan.

(sıfat) İki karşıt nitelik veya durum arasında bulunan; vasat.

(sıfat, fizik) Bir olayın, içinde gerçekleştiği yer.

(sıfat, matematik) → orantı.

(sıfat, spor) Futbolda oyunculardan birinin, topu, kale ağzında duran arkadaşlarına yüksekten yollamak için yaptığı vuruş.

(sıfat, tarih) Yeniçeri Ocağında tabur.