abacı

(isim) Kalın ve sert dokunmuş yün kumaşı tezgâhında üreten ya da bu kumaşı top hâlinde alıp satarak geçimini sağlayan zanaatkâr veya tüccar; eski çarşılarda loncalar hâlinde örgütlenmiş, bugün yalnız birkaç yörede süren bir meslek.

(isim) Dokumacıdan aldığı kalın yün dokumayı biçip önü açık üstlük, yelek, kısa ceket türünden dış giyecekler hâline getiren ya da bunları dükkânında alıcıya sunan terzi veya esnaf; dokumayı üretmekten çok onu giyilir kılmakla uğraşan zanaat sahibi.

(sıfat, mecaz) Kendi emeğiyle kazanmaya yanaşmayıp başkalarının kazancına ortak olarak geçinen, çevresindekilerin sırtından yaşamayı alışkanlık hâline getirmiş, topluma verdiğinden çok daha fazlasını alan (kimse); söyleyenin bu yaşayışı kınayan, küçümseyen tutumunu yansıtır.

(sıfat, ağızlardan) Parasını ödemeden bir şey edinmenin, başkasının ikramından ya da cömertliğinden yararlanmanın yolunu sürekli kollayan; alışverişte, sofrada ve eğlencede masrafa hiç katılmadan payını almayı umarak davranan, bu yüzden çevresince hoş karşılanmayan (kimse).