doğa
(isim, mecaz)-
3.
(isim, mecaz) → huy.
(isim, mecaz) → huy.
Doğa, doğ- ‘doğmak’ fiilinden -a ekiyle türetilmiş yeni bir sözcüktür (Gülensoy). Gülensoy'un verdiği tarihlere göre önce 1935'te ‘mizaç’, 1942'de ‘tabiat’ karşılığı olarak kullanılmıştır. doğ-a biçiminin kendisi ise eskidir: Karahanlıca ve Uygurcada toġa ‘doğarak, doğup’ anlamlı bir ulaç olarak geçer; Kutadgu Bilig'de toġa bilge toġmaz kişi ögrenür ‘kişi doğuştan bilge olmaz, öğrenir’ denir. Tabiat ve mizaç anlamlarıyla bir ad olarak kullanımı Türkiye Türkçesine özgüdür.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Preparing citation formats for the current entry.
The definition, field tag and the word family partnership are selected in the dictionary entry.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit