duyuş

(isim) Bir sesi, sözü veya başka bir işitsel uyarıyı kulak aracılığıyla algılama ve onu çevredeki öteki seslerden ayırt etme; duyulan şeyin kişide bıraktığı iz, özellikle bir sözün ya da ezginin her yeniden işitilişinde farklı bir anıyı canlandırabilir.

(isim, mecaz) → seziş.

(isim) Kişinin olayları, insanları veya sanat eserlerini kendi duygu dünyasında karşılama ve yorumlama biçimi; bir topluluğun ortak değerleriyle şekillenebileceği gibi bireyin yaşantısı ve duyarlılığıyla da değişen, dünyaya yönelik içten bir tutumu anlatır.