düzgün

Meanings

1. 1.

   (sf.) Doğru ve pürüzsüz; muntazam

   • “Ayşe çayı demlemiş, düzgün dilimlerle francala kesiyordu.”— C. Uçuk
2. 2.

   Düzenli, kusursuz olan; biçimli, rabıtalı, muntazam

3. 3.

   Hiçbir eksiği olmayan

   • “Belli ki hâlleri vakitleri çok düzgün değil.”— M. Ş. Esendal
4. 4.

   (zf.) Kurala uygun olarak, kusursuz bir biçimde

   • “Düzgün konuşuyor.”
5. 5.

   (mat.) Kenar veya ayrıtları ile açıları birbirine eşit olan (biçim)

   • “Düzgün çok yüzlü.”
6. 6.

   (a., esk.) → fondöten