yabancı

Meanings

1. 1.

   (sf.) Başka bir milletten olan, başka devlet uyruğunda olan (kimse); bigâne, ecnebi

   • “Bu toprak bizimdir, içinde yabancının işi yok.”— R. E. Ünaydın
2. 2.

   Başka bir milletle bağlantılı; bu bağlamdaki özellik, durum veya kullanım biçimini anlatan.

   • “Hiçbir millet, milletimizden daha çok yabancı unsurların inanç ve âdetlerine riayet etmemiştir.”— Atatürk
3. 3.

   Aileden, çevreden olmayan (kimse veya şey); el (II), namahrem

   • “Ben, yabancı bir adam, neme lazım, hiç sesimi çıkarmadım.”— M. Ş. Esendal
4. 4.

   Tanınmayan, bilinmeyen; yad, yadırgı

   • “Yabancı müşteri giremezdi kapısından. Gelenler hep edebiyat adamlarıydı.”— Y. Z. Ortaç
5. 5.

   Aynı türden, aynı çeşitten olmayan

   • “Yağın içinde yabancı maddeler var.”
6. 6.

   Bir konuda bilgisi, deneyimi olmayan

   • “Bu uygulamanın yabancısıyım.”
7. 7.

   Belli bir yere veya kimseye özgü olmayan

   • “Yabancı arabalar buraya park edemez.”