çıkarcı
(sf.)
· 1 meanings · 0 occurrences
Meaning
-
Yalnız kendi çıkarını düşünen, çıkarını kollayan (kimse); çıkarsever, menfaatçi, menfaat düşkünü, menfaatperest, menfaatperver, menfaattar
- “Yıllardır düşünce akımlarını baskı altında tutma çabaları yalnızca çıkarcı çevrelerin, sömürgen azınlığın yararına çalışmıştır.”— T. Feyzioğlu