acele

(sıfat) Kısa sürede, zaman yitirmemek kaygısıyla ve çoğu kez gereken özen gösterilmeden atılan, verilen ya da gerçekleştirilen; adımlar, yemekler, kararlar ve genellemeler için söylendiğinde tez, eski deyişle şitap ya da becit.

(sıfat) Gecikmesi zarar doğuracağı için bekletilmeye, sıraya konmaya gelmeyen, hemen ele alınıp sonuçlandırılması gereken; özellikle hukuk ve yönetim dilinde işlemler, kararlar ya da olağanüstü durumlar için ivedi, müstacel.

(zarf) Beklemeye, oyalanmaya ya da uzun uzun düşünmeye zaman ayırmaksızın, hemen ve tez elden; kimi zaman gereğinden erken, hazırlıksız davranıldığını da sezdirerek işi bir an önce bitirmeye çalışır biçimde.

(isim) Bir işi kısa sürede bitirme zorunluluğu ya da isteğiyle davranışlara yansıyan telaş ve çabukluk; zamanın darlığından doğan sıkışıklık duygusu ve bu duygunun yol açtığı, çoğu kez özensizliğe varan hızlı hareket.