bağdama

(isim) İki veya daha çok parçanın uçlarını ya da uzantılarını birbirlerinin arasından geçirip tutunacak biçimde bir araya getirme işlemi, ayrılmalarını güçleştiren karşılıklı geçişlerle dokuyu veya düzeni tek bir bütün hâlinde sıkıca birleştirme.

(isim, mecaz) Bir sorunun çözümünü veya ilişkiler ağının anlaşılmasını güçleştirecek biçimde farklı unsurları iç içe sokma, birindeki değişikliğin öbürünü de etkilediği karmaşık bir düzen yaratarak çıkış yolunu görünmez kılan karıştırma eylemi.

(isim, müzik) Sesleri, ezgileri ve ritim örüntülerini belirli bir sanatsal düşünce çevresinde düzenleyerek özgün bir eser oluşturma etkinliği, ayrı ses ögelerinin biçim ve anlatım bakımından birbirini tamamlayan bir bütün içinde tasarlanması.