iç

Meanings

1. 1.

   (a.) Herhangi bir durumun, cismin veya alanın sınırları arasında bulunan bir yer; dâhil, dış karşıtı

   • “Deniz gecenin içinde, gece denizin içindedir.”— Ç. Altan
2. 2.

   Oyuk şeylerin boşluğu

3. 3.

   Cisimlerin yüzeyleri arasında kalan her nokta

   • “Tahtanın içi çürümüş.”
4. 4.

   Nesnelerin veya kimselerin arasında bulunan nesne veya kimse; ara

5. 5.

   Ten ile dış giysiler arası

   • “Boynumda kalın yün atkı, içimde çift kat fanila, gene de titriyorum.”— E. Bener
6. 6.

   Kabuğu olan veya dışı kabuk durumunda bulunan yiyeceklerde kabuğun sardığı bölüm

   • “Ekmek içi. Ceviz içi.”
7. 7.

   Pirinç, soğan ve baharatla hazırlanan, dolmalarda kullanılan karışım

8. 8.

   İnsan vücudunun mide, bağırsak, kalp, ciğer gibi organlarının bulunduğu kısım

9. 9.

   Akıl, gönül, irade gibi insanın manevi varlığını oluşturan şeylerden herhangi biri; ciğer, derun, yürek

   • “İçimizdeki sevinçleri, kederleri paylaşacak insan nerede?”— S. F. Abasıyanık
10. 10.

    (sf.) Bir ülke, şehir, topluluk vb.nde olan veya yapılan; domestik

    • “Yurt içi ulaşım. Şehir içi haberleşme. Aile içi ilişkiler.”
11. 11.

    Değişik yemeklerde kullanılmak üzere et ile sebzelerin ince kıyımının karıştırılması ve yoğrulmasıyla meydana getirilen karışım

12. 12.

    (sf.) Somut kavramlarda iki veya ikiden çok şeyde merkeze daha yakın olan

    • “İç kapının perdesi yanlara doğru açıldı.”— P. Safa
13. 13.

    (sf.) İnsanın manevi varlığıyla bağlantılı; bu bağlamdaki özellik, durum veya kullanım biçimini anlatan.

    • “İç dünyamız.”