bütün

Meanings

1. 1.

   (sf.) → tam

   • “Size bütün bir kış için kuru ot temin edecek.”— Nâzım Hikmet
2. 2.

   Bir şeyin hepsi; kamu, bilcümle, bilumum, cümle, cemi, tamam, umum

   • “Bütün civar köylerde onu sevmeyen yoktu.”— Y. K. Karaosmanoğlu
3. 3.

   Bozuk olmayan (para)

   • “Bütün para.”
4. 4.

   Parçalara ayrılmamış, tek parçadan oluşan; tüm (I), yekpare

5. 5.

   (a.) Parçalara ayrılmamış olan şey; kül (II)

6. 6.

   (a.) Tek parça olma durumu

   • “Şiirde bir bütünün lüzumuna inananlar bile mısralar arasında birtakım aralıklar kabul eder.”— O. V. Kanık