kabadayı

Meanings

1. 1.

   (a.) Kendine özgü namus kurallarını esas alıp toplum kurallarının dışına çıkarak zorbalık yapan, etrafa meydan okuyan kimse; bıçkın, dayı, efe

   • “Ramazan, sertliği, zulmü ile ün salmış bir kabadayı idi.”— H. E. Adıvar
2. 2.

   (sf., mec.) Yürekli olan

   • “Doğrusu kabadayı çocuktur.”
3. 3.

   Bir şeyin en iyisi, başta geleni

   • “Bunun en kabadayısı yüz bin lira.”