kurucu
(sıfat, isim, dil bilgisi)
· 4 meanings
Bir girişimi başlatan kişi veya nitelik ve tümceyi oluşturan birim.
Selected Corpus Statistics
ADVANCED ANALYSES
kurucu etimolojisi ve tarihsel dönemleri
Kurucu, kur- ‘kurmak’ fiiline işi yapanı bildiren -ıcı ~ -ucu ekinin getirilmesiyle türetilmiş bir addır ve ‘bir şeyi kuran, oluşturan’ anlamını taşır. Gülensoy kurucuyu kur- fiilinin Türkiye Türkçesindeki türevleri arasında açıkça sayar. Kur- fiili Eski Türkçeden beri ‘kurmak, germek, toplamak’ anlamlarıyla kullanılır; Kâmûs-ı Türkî'de ‘meclis, divan kurmak’ gibi ‘teşkil etmek’ anlamı da kayıtlıdır. Kurucu, Hindoğlu'nun 1831 tarihli Fransızca–Türkçe sözlüğünde Fransızca édificateur ‘yapıcı, bina eden’ sözünün karşılıkları arasında yer alır.
- 19. yüzyıl · Osmanlı Türkçesi: kurucu
- 20. yüzyıl · Türkiye Türkçesi: kurucu
BD Bağlam Gösterimi · kurucu
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Cite this entry
Preparing citation formats for the current entry.
Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…
Related Entries
kuruculuk
kurucu öge
kurucu ilke
kurucu kural
kurucu andlaşma
kuru
analiz
atasız
omurga
renkçi
özünlü
öğelik
Mançu
aslilik
The definition, field tag and the word family partnership are selected in the dictionary entry.
Yazım ve Varyantlar Doğrulanmış ilişkiler, dönemsel sıklık ve kullanım payı
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
İlk Tanık ve Yayılım Kaynak yayın tarihleri, Trust level ve yayılım aşamaları
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.