malikiyet

(isim, eskimiş) Bir mal, servet veya hak üzerinde kendisine ait olma ilişkisine dayanarak tasarrufta bulunabilme, onu kullanma, yönetme ya da başkasına devretme yetkisini elinde tutma ve bu varlığın kendisine bağlı olduğunu kabul ettirme durumu.

(isim, eskimiş) Bir niteliğin, yeteneğin, bilgi birikiminin ya da kişiyle kurulmuş yakınlık gibi maddi olmayan bir imkânın birinde bulunması, onun bu değer veya kaynağı kendisine ait sayabilmesi ve gerektiğinde bundan yararlanabilmesine dayanan sahiplik.