memur
(isim, sıfat)Kamu hizmetine atanmış aylıklı görevli veya bir işi yürütmekle sorumlu.
Kamu hizmetine atanmış aylıklı görevli veya bir işi yürütmekle sorumlu.
Memur, Arapça emr ‘buyruk’ ile aynı kökten kurulan edilgen ortaç maʾmūr ‘buyruk almış, görevlendirilmiş’ sözünden alınmıştır (Stachowski, Karaağaç, Kâmûs-ı Türkî). Söz XIV. yüzyılda Gülşehrî'nin Mantıku't-Tayr'ında ve Ahmed-i Dâ'î'de, XV. yüzyılda Nevâyî'de ‘buyruk altında, buyruğa uyan’ anlamıyla görülür. Osmanlı Türkçesinde bir işle görevlendirilen herkes için kullanılıyordu: Evliya Çelebi 17. yüzyılda _sefere me’mûr olan_ çorbacılardan söz eder. Kâmûs-ı Türkî bu sıfat anlamının yanında ‘devlet hizmetinde maaşla çalışan kişi’ anlamındaki adı da kaydeder; Türkiye Türkçesinde kaynaklar bu ikinci anlamı ilk sıraya koyar.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Preparing citation formats for the current entry.
The definition, field tag and the word family partnership are selected in the dictionary entry.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit