karar

(isim) Seçenekleri tarttıktan sonra izlenecek yolu belirleyen irade ve yargı; kişi ya da topluluk bu aşamada hangi adımı atacağını seçer, sonraki davranışlarını da seçiminin doğuracağı sonuçlara göre düzenler.

(isim, hukuk) Yetkili kurulun veya yargı makamının önüne gelen konuda görüşme ve değerlendirme sonunda benimsediği bağlayıcı sonuç; uygulanacak işlemi belirler, ilgililer için hak veya yükümlülük doğurabilir; hüküm, mahkeme kararı.

(isim) Alınmış bir hükmün içeriğini, tarihini ve kimin tarafından verildiğini kayıt altına alan resmî metin; ilgili kişiler uygulanacak sonucu ve gerekçesini bu kayıttan öğrenir, gerektiğinde inceleme veya itiraz için ona başvurur.

(isim) Bir işleyişin ya da gidişin belirli aralıklarla aynı düzeni koruması; beklenmedik değişikliklerin az olduğu böyle bir akışta kişi neyle karşılaşacağını önceden öngörebilir ve planını buna göre sürdürebilir.

(isim) Var olan bir hâlin kısa sürede başka bir yöne dönmeden sürmesi niteliği; hava, tutum veya koşullar sık sık değiştiğinde bu sürekliliğin eksikliğinden söz edilir ve geleceğe ilişkin güvenilir bir beklenti kurmak güçleşir.

(isim) Bir şeyin miktar veya yoğunluğunda aşırılığa ya da eksikliğe kaçmadan tutturulan uygun ölçü; yemek tadında, ısıda veya bir işin hızında aranan dengeye ulaşıldığında ortaya çıkan sonuç yerinde ve yeterli bulunur.

(isim, müzik) Serbest ezgi doğaçlamasında farklı ses alanlarına uğradıktan sonra başlangıçtaki merkez perdeye ulaşılıp cümlenin bitirilmesi; dinleyici bu varışla müzikal hareketin geçici duraklarından ayrılan son noktasını duyar.