Description source: BİTİGÇİ özgün içerik üretimi · 16.10.2026 22:21:23 · Türkiye saati (UTC+3)
ADVANCED ANALYSES
hava etimolojisi ve tarihsel dönemleri
Hava, Arapça hawāʾ ‘hava’ sözünden alınmıştır (Tietze, Stachowski, Räsänen). Anadolu'daki ilk tanık XIII. yüzyılda Yusuf u Züleyhâ'dadır: havadan kuşlar gelip konar. XIV. yüzyılda Harezm ve Kıpçak metinlerinde söz hem ‘gök, hava boşluğu’ hem ‘havanın durumu’ anlamıyla görülür; Codex Cumanicus yağmurlu havadan söz eder. Meninski (1687) sözü hevā söyleyişiyle ‘rüzgâr’ karşılığı verir. Kâmûs-ı Türkî ‘şarkı, çalgı makamı’ anlamının dilimize özgü olduğunu belirtir; ‘ruh hâli, ortam’ gibi anlamlar sonradan gelişmiştir. Kutadgu Bilig'deki hava ise ‘nefsin arzusu’ anlamındadır; Tietze bu anlamı ayrı bir madde olarak verir.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Cite this entry
Preparing citation formats for the current entry.
Dilsel parmak izi, terimlik, kullanım sicili, yerleşme ve veri kalitesi tek profilden yükleniyor…