Bitigçi Dictionary Entry

son

son

(sf., a., mec., anat.)
· 7 meanings · 0 occurrences

Meanings

  1. 1.

    (sf.) Şimdiki zamana en yakın zamandan beri olan veya bu zamanda yapılmış, olmuş olan; encam, hatime, ilk karşıtı

  2. 2.

    En arkada bulunan

  3. 3.

    Artık ondan ötesi veya başkası olmayan

  4. 4.

    → olanca

  5. 5.

    (a.) Bir şeyin en arkadan gelen bölümü; bitim, nihayet, münteha

  6. 6.

    (a., mec.) → ölüm

  7. 7.

    (anat., a.) → döl eşi

Compound Words

son adam, sonbahar, son birim, son cemaat yeri, son çeyrek, son dakika, son derece, son deyiş, son ek, son görev, son gürlüğü, son hızla, son kânun, son kerte, son model, son nefes, sonnot, son ses, son söz, son teşrin, son turfanda, son ütücü, son vazife, son yolculuk, çeyrek son, yarı son, baştan sona, dönem sonu, hafta sonu, harman sonu, satır sonu, süre sonu, vade sonu, yarıyıl sonu, önünde sonunda

Entry history and citation

Loading the current content revision and documented editorial events.

Related Entries

art avurt art damak yumuşak damak topuk damak eteği onikiparmak bağırsağı

The definition, field tag and the word family partnership are selected in the dictionary entry.

Computing the live valency profile

Scanning aligned surface-lemma sequences and complement patterns in T-BDLD.

Loading graph theory results

Calculating the word's connection network in the collection.

Context Dynamics

Cümle, belge ve alan/tür yayılımı canlı hesaplanıyor.

Loading corpus details

T-BDLD frequency, inflected form, field/structure data are being prepared.

%5
%5