Bitigçi Sözlük Maddesi

son

son

(sf., a., mec., anat.)
· 7 anlam · 0 geçiş

Anlamlar

  1. 1.

    (sf.) Şimdiki zamana en yakın zamandan beri olan veya bu zamanda yapılmış, olmuş olan; encam, hatime, ilk karşıtı

  2. 2.

    En arkada bulunan

  3. 3.

    Artık ondan ötesi veya başkası olmayan

  4. 4.

    → olanca

  5. 5.

    (a.) Bir şeyin en arkadan gelen bölümü; bitim, nihayet, münteha

  6. 6.

    (a., mec.) → ölüm

  7. 7.

    (anat., a.) → döl eşi

Birleşik Sözcükler

son adam, sonbahar, son birim, son cemaat yeri, son çeyrek, son dakika, son derece, son deyiş, son ek, son görev, son gürlüğü, son hızla, son kânun, son kerte, son model, son nefes, sonnot, son ses, son söz, son teşrin, son turfanda, son ütücü, son vazife, son yolculuk, çeyrek son, yarı son, baştan sona, dönem sonu, hafta sonu, harman sonu, satır sonu, süre sonu, vade sonu, yarıyıl sonu, önünde sonunda

Madde geçmişi ve atıf

Güncel içerik sürümü ve kayıtlı editoryal olaylar yükleniyor.

İlgili Sözler

art avurt art damak yumuşak damak topuk damak eteği onikiparmak bağırsağı

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

Değerlik profili canlı hesaplanıyor

T-BDLD içindeki yüzey-lema dizileri ve tamlayıcı örüntüleri taranıyor.

Graf kuramı sonuçları yükleniyor

Sözcüğün derlemdeki bağlantı ağı hesaplanıyor.

Bağlam Dinamikleri

Cümle, belge ve alan/tür yayılımı canlı hesaplanıyor.

Derlem ayrıntıları yükleniyor

T-BDLD sıklık, çekimli biçim, alan/tür ve eşdizim verileri hazırlanıyor.

%5
%5