tonlaşma

(isim, dil bilimi) Türkçede kimi tonsuz ünsüzlerin iki ünlü arasında, eklenme sırasında veya komşu seslerin etkisiyle titreşimli karşılıklarına dönüşmesi; söyleyiş kolaylığı ve ses çevresinin baskısıyla p, ç, t, k gibi seslerin b, c, d, g veya ğ yönünde değişmesi.

(isim, müzik) Müzikte bir ezgi veya armonik akışın başlangıçtaki tonal merkezden geçici ya da kalıcı biçimde başka bir merkeze yönelmesi; yeni dizinin ses ve akor ilişkileri belirginleşirken parçanın gerilim, renk ve çözülme beklentisinin değişmesi.