(isim) Barınmak veya başka amaçlarla kullanılmak için yapılmış her türlü mimarlık eseri; bina, mimari.
(isim) Yapılmakta olan konut, yol, köprü vb. inşaat; konstrüksiyon.
(isim, felsefe) Ögeleriyle somut bağımlılığı olan bütün.
(isim, toplum bilimi) Parçaları ve ögeleri arasında yasaya uygunluk, durağan bağlar ve karşılıklı ilişkiler bulunan dizge veya bütün; strüktür.
Yapı, Eski Türkçe yapıg ~ yapug sözünün devamıdır; Clauson'a göre yap- fiilinden türemiş, geniş anlamlı bir addır ve Tietze de sözü buna bağlar. Eski metinlerde söz daha çok ‘örtü’ anlam alanındadır: Uygurcada Budist terim olarak ‘(dünyaya) bağlanma’ ve ‘kabuk’, Karahanlı Çiğil ağzında ‘at çulu’, Çağataycada ‘örtü, peçe’. ‘Bina’ anlamı XIV. yüzyıl sözlüklerinde ve Eski Anadolu Türkçesinde görülür. Osmanlıcada ‘bina’, ‘inşaat’ ve ‘beden yapısı’ anlamlarını kazanan söz, Türkiye Türkçesinde ‘strüktür’ karşılığına da genişlemiştir.
Not: Bu bölümde gösterilen cümleler, derlem cümle seçme algoritmasının otomatik seçimleridir. Cümlelerdeki görüş, ifade ve içerikler kaynak metinlere aittir; Bitigçi’yi bağlamaz ve Bitigçi’nin görüşünü ya da tutumunu yansıtmaz.
Sayfadaki özellikler henüz yüklenmedi. Lütfen kısa bir süre bekleyiniz.
Sonuçların yüklenmesi için hesaplama yapılıyor.
Preparing citation formats for the current entry.
The definition, field tag and the word family partnership are selected in the dictionary entry.
Panel açıldığında BD varyant verileri yüklenir.
Panel açıldığında BD tanık verileri yüklenir.
/karşılaştır umut ile ümit