düzen

Meanings

1. 1.

   (a.) Belli yöntem, ilke veya yasalara göre kurulmuş olan durum; nizam, sistem

   • “Bilhassa toprak ve silah meselelerinin bir düzene konmasını, hem de tezelden istediler.”— F. Otyam
2. 2.

   Soyut ve somut nesnelerin bir sıraya, bir hedefe, bir amaca göre sıralanmış hâli; konsept

3. 3.

   Sıralanış biçimi; tertip, kombinasyon

   • “Evin en bozuk düzeninde bile hastalığa mahsus birtakım aletler vardır.”— R. N. Güntekin
4. 4.

   Bir devletin belli başlı ilkeleri bakımından yönetimde tuttuğu yol, yönetim biçimi; rejim

5. 5.

   (mec.) Bir kimseye, bir kuruluşa karşı toplu olarak alınan gizli karar; komplo

6. 6.

   (mec.) Topluca ve gizlice yürütülen herhangi bir plan; dolap, fırıldak, kapan (I), kapanca (I), komplo, üçkâğıt

7. 7.

   (müz.) → akort

8. 8.

   (top. b.) Toplumsal bir yapı içinde ögelerin bütüne, bütünün ögelere ve ögelerin birbirlerine göre ilişkileri

   • “Orta hâlli ailelerin kurduğu bu düzende herkesin bacası tüten, kapısı çalınan bir evi var.”— N. Meriç
9. 9.

   (ağz.) Alet edevat takımı

10. 10.

    (ağz.) Bez dokuma tezgâhı