doğal zemin
(inş., yer b., a.)
Türkçe
· 1 anlam · 0 geçiş
Anlam
-
İnşaat öncesinde dolgu, iyileştirme veya başka bir mühendislik müdahalesiyle değiştirilmemiş; yapının yükünü taşıyacak yerde kendiliğinden oluşmuş toprak ya da kaya tabakalarının bütünü; dayanım ve oturma özellikleri saha deneyleriyle belirlenir.
Tanım kaynağı: YZ · OpenAI Codex · GPT-5.6 · 17.08.2026 09:34:24 · Türkiye saati (UTC+3)