adama

(isim) Bir istek yerine gelir ya da bir dertten kurtulunursa Tanrı'ya, bir ermişe ya da ziyaret yerine kurban, mum, yiyecek gibi bir sunu vermeyi önceden gönülden üstlenme; halk inancında türbe ve yatır çevresinde yaşayan gelenek.

(isim) Yazılan bir eserin, kazanılan bir ödülün ya da başarının birinin anısına, onuruna veya bir amaca armağan edildiğinin açıkça duyurulması; kitabın ilk sayfasına düşülen ya da tören konuşmasında dile getirilen sunuş, "ithaf".

(isim, mecaz) Kişinin benliğini, ömrünü, zamanını ya da emeğini yüce bildiği bir davaya, sevdiği birine ya da bir uğraşa, başka her şeyi geri planda bırakarak ve gerekirse fedakârlığı göze alarak bütünüyle vermesi.