bunalım
(a., ruh b., tıp., ekon.)
· 5 meanings · 0 occurrences
Meanings
-
3.
(ruh b.) Uyaranlara karşı duyarlığın, iş yapabilme gücünün, kendine güvenin azalarak karamsarlığın, umutsuzluğun güçlenmesiyle ortaya çıkan ruhsal bozukluk; ruhsal çöküntü, depresyon, kriz
- “Biz yoğun şekilde ergenlik bunalımı yaşadığımız için spor eğitimine gelmeye karşı çıktığımız zamanlar oldu.”— S. Karaküçük
-
4.
(tıp.) → kriz
-
5.
(ekon.) → çöküntü