çakılma

(isim) Sivri uçlu bir parçanın darbelerle bir yüzeyin içine sokularak orada sabitlenmesi, eklenen ögenin bulunduğu noktadan kolayca ayrılmamasını ve gerekiyorsa başka parçaları da aynı yüzeye tutturmasını sağlayan yerleştirme işlemi; ilgili: → çakılmak.

(isim) Hızla aşağıya doğru hareket eden bir cismin yere veya başka bir yüzeye sertçe vurması, düşüşün güçlü bir temasla sona ermesi sonucunda gövdenin zarar görebildiği, parçalanabildiği ya da zemine saplanabildiği çarpışma olayı; ilgili: → çakılmak.

(isim, mecaz) Bir değerin, başarının veya konumun kısa sürede belirgin biçimde gerilemesi, önceki düzeyin korunamamasıyla beklenen sonucun çok altında kalınması ve yükselişin yerini ağır bir kayba ya da başarısızlığa bıraktığı ani düşüş; ilgili: → çakılmak.

(isim, bilişim) Bir bilgisayar programının veya işletim sisteminin beklenmedik bir hata yüzünden işlemesini sürdürememesi, yürütülen görevlerin kesintiye uğramasıyla uygulamanın kapanmasına ya da komutlara yanıt verememesine yol açan teknik aksama; ilgili: → çakılmak.

(isim) Bir kaynaktan çok kısa süreli ve güçlü bir parıltının yayılması, elektrik boşalması veya fotoğraf aygıtı gibi bir etkenin çevreyi anlık olarak aydınlatıp hemen ardından önceki görünüşe dönmesine yol açan parlama olayı; ilgili: → çakılmak.

(isim, mecaz) Şaşkınlık, korku veya başka güçlü bir etki yüzünden bulunduğu yerde kıpırdayamaz hâle gelme, ilerlemek ya da durumunu değiştirmek gerekirken bedensel tepkilerin durmasıyla kişinin sanki olduğu noktaya sabitlenmiş gibi kalması; ilgili: → çakılmak.