Türkçe

Bitigçi Sözlük Maddesi

Türkçe

(isim)
özel ad · 2 anlam · 0 geçiş
  1. 1.

    (isim) Türklerin konuştuğu ve yazdığı dillerin genel adı; Türki.

  2. 2.

    (isim)Türkiye Türkçesi.

Birleşik Sözcükler

Eski Türkçe, öz Türkçe, Altay Türkçesi, Azerbaycan Türkçesi, Azeri Türkçesi, Balkar Türkçesi, Başkurt Türkçesi, Batı Türkçesi, Çağatay Türkçesi, Çuvaş Türkçesi, Doğu Türkçesi, Dolgan Türkçesi, Eski Anadolu Türkçesi, Eski Oğuz Türkçesi, Eski Uygur Türkçesi, Gagavuz Türkçesi, Göktürk Türkçesi, Hakaniye Türkçesi, Hakas Türkçesi, Halaç Türkçesi, Harezm Türkçesi, Hazar Türkçesi, Horasan Türkçesi, Karaçay Türkçesi, Karaçay-Balkar Türkçesi, Karahanlı Türkçesi, Karaim Türkçesi, Karakalpak Türkçesi, Karamanlı Türkçesi, Karapapak Türkçesi, Karay Türkçesi, Kazak Türkçesi, Kıpçak Türkçesi, KırgızTürkçesi, Kırımçak Türkçesi, Kırım Tatar Türkçesi, Köktürk Türkçesi, Kumuk Türkçesi, Malkar Türkçesi, Nogay Türkçesi, Oğuz Türkçesi, Orhun Türkçesi, Osmanlı Türkçesi, Özbek Türkçesi, Peçenek Türkçesi, Saha Türkçesi, Salar Türkçesi, Sarı Uygur Türkçesi, Şor Türkçesi, Tatar Türkçesi, Teleüt Türkçesi, Terekeme Türkçesi, Tuva Türkçesi, Türkiye Türkçesi, Türkmen Türkçesi, Urum Türkçesi, Uygur Türkçesi, Yakut Türkçesi

Madde geçmişi ve atıf

Güncel içerik sürümü ve kayıtlı editoryal olaylar yükleniyor.

İlgili Sözler

Tanım, alan etiketi ve sözcük ailesi ortaklığına göre seçilen maddeler.

Değerlik profili canlı hesaplanıyor

T-BDLD içindeki yüzey-lema dizileri ve tamlayıcı örüntüleri taranıyor.

Graf kuramı sonuçları yükleniyor

Sözcüğün derlemdeki bağlantı ağı hesaplanıyor.

Bağlam Dinamikleri

Cümle, belge, alan/tür ve söz dizimsel konum canlı hesaplanıyor.

Kaynak yayın tarihleri yükleniyor...

Derlem ayrıntıları yükleniyor

T-BDLD sıklık, çekimli biçim, alan/tür ve eş dizim verileri hazırlanıyor.

%5
%5