ünsüz türemesi
(db., a.)
· 1 anlam · 0 geçiş
Anlam
-
Daha çok ağızlarda görülen, kelimenin özgün biçiminde bulunmayan bir ünsüzün ortaya çıkması
- “elbet > helbet, esir > yesir, kılıç > kılınç.”