amca
Babanın erkek kardeşi; baba yarısı, emmi
Amca, T. Tekin'in 1960 tarihli açıklamasına dayanan kaynaklara göre Türkçe aba 'baba' ile aça ~ ece 'ağabey' sözlerinin kaynaşmasından doğmuştur; Stachowski gelişmeyi *aba ača(sı) > *abača > *abıča > abıca > amca aşamalarıyla kurar. Anadolu ağızlarındaki abca, abuca, abıcı, apça biçimleri bu eski yapıyı yansıtır. Osmanlıcadaki عمجه gibi ayınlı yazımı Stachowski, Tekin'e dayanarak sözün Arapça ‘amm 'amca'ya benzetilmesine bağlar; Kâmûs-ı Türkî ise sözü doğrudan ‘amm'dan getirir. Tarihsel Derlem'deki en eski tanık XV. yüzyıl Saltuk-nâme'deki amucası'dır; Meninski 1687'de ʿæmyǧe (amıca) yazar.
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: amuca
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ‘amıca ~ ‘amuca
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: amca ~ amûca
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: amca