beceri
Gündelik işlerde karşılaşılan küçük güçlükleri elindeki araçları yerinde kullanarak aşma ustalığı; kişi neyi hangi sırayla yapacağını kestirir, işi fazla deneme gerektirmeden tamamlar ve sonucunu işe yarar hâle getirir; maharet.
Beceri, ‘bir işin üstesinden gelmek’ anlamındaki becer- fiilinden -i ekiyle türemiş bir addır; Gülensoy beceri'yi becerikli, beceriksiz ve becerme ile birlikte bu fiilin Türkiye Türkçesindeki türevleri arasında sayar. Fiilin kendisi 1451 tarihli Ferec metninden beri belgelidir. Tietze ve Gülensoy becer-'i bacar- aracılığıyla başar- fiiline bağlar; Tietze'ye göre başka örneği olmayan ş > c değişimi, fiile yüklenen alaycı ya da kuşkulu tonla açıklanabilir. Gülensoy son halkayı soru işaretiyle verdiğinden fiilin kökü kesin sayılmaz.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: beceri