dede
Torunu olan erkek; büyükbaba, büyükpeder
Dede, çocuk dilinden doğmuş yarı yansıma bir Türkçe akrabalık sözüdür. Clauson'a göre Oğuz ve Kıpçak dillerine özgü olan söz önce 'baba' demekti, bu anlamda baba sözü yerleşince 'büyükbaba', 'yaşlı adam' ve 'derviş' anlamlarına geçti; Kaşgarlı Mahmud da XI. yüzyılda onu Oğuzca 'baba' diye kaydeder. Stachowski sözü Ortak Türkçe *tēte'ye bağlar ve Farsça dada 'amca'dan gelmesini daha az olası bulur. Tarihsel Derlem'de en eski tanıklar XIII. yüzyıl Yusuf u Züleyhâ'dandır; Osmanlı metinlerinde söz Mevlevî ve Bektaşî dervişlerinin unvanı olarak da çok sık geçer.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: dede
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: dede
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: dede
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: dede
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: dede
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: dede
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: dede
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: dede
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: dede