geyik
Geyikgillerden, erkeklerinin başında uzun ve çatallı boynuzları olan memeli hayvan (Cervus elaphus)
Geyik, Eski Türkçe keyik sözünün Türkiye Türkçesindeki biçimidir. Söz başlangıçta belli bir hayvanı değil, 'yabani' olanı ve genel olarak yaban hayvanını, avı anlatıyordu; Kaşgarlı Mahmud ceylan, sığın ve dağ keçisi gibi eti yenen hayvanları sayar. Anlam zamanla daraldı ve Anadolu'da söz bugünkü geyik adına dönüştü. Daha eski kökeni tartışmalıdır: Stachowski ve ÈSTJa soru işaretiyle Soğdcaya,…
- 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): keyik
- 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: keyik ~ kiyik
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: keyik
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: geyik
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: geyik
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: keyik
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: keyik ~ kiyik
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: geyik ~ geyük
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: keyik ~ kiyik
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: geyik
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: geyik
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: geyik