hedef — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 15 Ekim 2026, 00:12 (Türkiye saati)

Word
378
kaynak
39
tarihsel tanık
98.320
en eski kayıt
8. yy.

hedef

Atılan okun, topun veya yöneltilen ışığın ulaşması istenen belirli nokta ya da nesne; konumu önceden seçilir, isabet edip etmediği atıştan veya yöneltmeden sonra anlaşılır, spor karşılaşmalarında puan kazanılacak alan olarak da düzenlenebilir; nişangâh.

Hedef, Arapça hadaf ‘nişan yeri’ sözünden alınmıştır; Tietze, Karaağaç, Kâmûs-ı Türkî ve Redhouse kökeni aynı biçimde gösterir. Söz Anadolu sahasında XIV.–XV. yüzyıla tarihlenen Ahmed-i Dâ'î Dîvânı'nda sevgilinin bakış okuna hedef olan göğüs için, 1451 yılında yazılan Ferec ba'de'ş-Şidde'de bela okuna hedef olan beden için tanıklanır. Somut ‘okla ya da silahla nişan alınan yer’ anlamından mecazla ‘ulaşılmak istenen sonuç’ anlamına geçmiştir; Evliyâ Çelebi sözü en çok duanın kabule ulaşmasını anlatan hedef-i icâbet tamlamasında kullanır.

  1. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: hedef
  2. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: hedef
  3. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: hedef
  4. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: hedef
  5. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: hedef
  6. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: hedef
  7. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: hedef

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).