netice
→ sonuç
Netice, Arapça natīca ‘sonuç’ sözünden alınmıştır. Tarihsel Derlem'deki en eski tanığı XIV. yüzyıl Harezm metni Muînü'l-Mürîd'dedir; Tietze'nin 1451 tarihli Ferec'ten verdiği tanıkta söz netiyce yazımıyla ‘sonuç’ anlamında geçer. Meninski 1687'de ve Kâmûs-ı Türkî'de söz mantıkta ‘öncüllerden çıkan sonuç, hüküm’ anlamıyla da kayıtlıdır; Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde netîce-i kelâm ‘sözün kısası’ kalıbı ve cümle başında ‘sonuç olarak’ kullanımı yaygındır. Türkiye Türkçesinde ‘sonuç’ anlamı yanında argoda ‘kalça’ anlamı da kazanmıştır.
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: netīce
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: netīce
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: netīce
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: netīce
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: netīce
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: netice