olanak
Bir düşüncenin uygulanmasını veya bir işin yapılmasını mümkün kılan koşul, araç ya da erişim yolu. Zaman, para, bilgi ve çevre desteği değiştikçe aynı kişinin önündeki olanaklar da genişleyebilir veya daralabilir.
Olanak, ol- ‘olmak’ fiiline -anak ekinin getirilmesiyle türemiş, ‘imkân’ anlamında kullanılan bir addır. Tietze sözü ‘imkân’ karşılığıyla verir ve tanıklarını 1970'lerden sonraki yazarlardan aktarır; Derleme Sözlüğü de 1979'dan başlayarak tanımlarında sözü bu anlamla kullanır. Gülensoy ol- fiilinin türevleri arasında olanak, olanaklı, olanaksız biçimlerini sayar. Taban fiil Eski Türkçede bol- biçimindeydi; Talat Tekin'e göre *bōl- > *vol- > ol- gelişimiyle Oğuz dillerinde ol- olmuştur. Kâmûs-ı Türkî olmak'ın ‘mümkün olmak’ anlamını da kaydeder; olanak bu anlamı ad olarak karşılar.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: olanak