plan — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 16 Ekim 2026, 11:04 (Türkiye saati)

Word
602
kaynak
39
tarihsel tanık
113.147
en eski kayıt
8. yy.

plan

Çalışmaya başlamadan önce aşamaların sırasını, kullanılacak kaynakları ve olası güçlükleri gösteren düzenleme; uygulama sırasında neyin ne zaman yapılacağını açıklığa kavuşturur, koşullar değiştiğinde yeniden gözden geçirilebilir.

Plan, Fransızca plan sözünden alınmıştır; Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî sözü aynı kaynağa bağlar. XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî sözü ‘yapılacak bir binanın biçimi, çizimi’ ve ‘düzen, tertip’ anlamlarıyla kaydeder, mecaz olarak ‘tedbir’ anlamını da verir: muharebe planı. Karaağaç ise ‘bir işi gerçekleştirmek için tasarlanan düzen’, ‘şehir, yapı ya da makine çizimi’, ‘çekim’, ‘niyet’ ve ‘kötü niyet’ anlamlarını sıralar. Sözün Türkçeye ne zaman girdiği incelenen kaynaklarda belirtilmez.

  1. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: plan
  2. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: plan

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).