sorumlu
Üstlendiği görevle ilgili seçimlerinin ve sonuçlarının hesabını ilgili kişilere verecek konumda olan. İşin zamanında ve uygun biçimde yürütülmesini izler; aksaklık çıktığında bunu açıklamak ve çözüm aramak kendisinden beklenir; mesul.
Sorumlu, sor- ‘sormak’ fiilinden -(u)m ekiyle kurulan sorum adına sahiplik bildiren -lu ekinin getirilmesiyle oluşmuştur; anlamca ‘kendisinden hesap sorulan’ kişiyi anlatır (Bitigçi açıklaması) ve mesul ile eş anlamlıdır. İncelenen kaynaklarda sorumlu'nun kendi maddesi yoktur; Gülensoy sorum, sorumlu, sorumluluk ve sorumsuz sözlerini Türkiye Türkçesinde sor- ‘sual etmek’ fiilinin türevleri arasında sayar. Sor- fiili Divanü Lugati't-Türk'ten beri aynı anlamda kullanılır. ‘Emme’ anlamlı eş yazılışlı sorum ise ayrı bir sor- ‘emmek’ fiilinden gelir ve bu sözle ilgisizdir.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: sorumlu