abanmak

(-e) Öne ya da aşağıya doğru eğilerek bedenin bütün yükünü bir masaya, bir kapıya, bir aygıtın koluna veya bir kimsenin sırtına bindirmek, ona bastırmak; bir pedala, frene ya da manivelaya var gücüyle yüklenerek onu itmek.

Ayağa kalkarken, yürürken ya da oturduğu yerde düşmemek, dengesini korumak ya da yorgun bedenini dinlendirmek amacıyla bir bastona, koltuk değneğine, dirseklerine veya yanındaki birinin koluna yaslanıp gövdesinin yükünü ona vermek.

(argo) Bir kimseye ya da bir hayvana üstten çullanıp onu gövdesiyle yere bastırarak kıpırdayamaz, kurtulamaz hâle getirmek; tek başına veya birkaç kişi birlikte, kaba kuvvetle ya da sayı üstünlüğüyle birinin üstüne gidip onu sıkıştırmak.

(spor) Boks karşılaşmasında dip dibe gelinen anlarda, yumruk yemekten kaçınmak, soluklanmak ya da hasmını yorup hareket alanını daraltmak amacıyla gövdesinin yükünü karşısındaki sporcuya bindirip kollarını onun üstüne kapatarak ona yaslanmak.

(spor) Futbol ve benzeri top oyunlarında ince bir dokunuş, yerden pas ya da plase yerine topa olanca kuvvetiyle ayağını geçirip isabeti ikinci plana atarak onu hızlı, güçlü bir şutla kaleye veya ileriye göndermek.

(-e, mecaz) Bir sıkıntı, bir anı, geçmişin yükü, kalabalık bir kent ya da bir yazgı, insanın ruhu ve yaşamı üstüne ağır bir kütle gibi binip onu ezmek, soluksuz bırakmak, iradesini daraltmak; bunaltıcı sıcak ya da karanlık, bir yeri veya birini boğarcasına kuşatmak.

(-e, mecaz) Bir amaca ulaşmak ya da bir isteği doyurmak için tek bir yola, araca, yiyeceğe veya söyleme gereğinden çok sarılıp onu durmadan kullanmak, ölçüsüzce tüketmek ya da ötekileri bir yana bırakarak yalnız ona ağırlık vermek.

(argo) Kendi masrafını karşılamaya yanaşmayıp bir yakınının, eşinin ya da arkadaşının parasıyla, evi ve imkânlarıyla yaşamayı alışkanlık edinmek; ona asalakça yapışıp uzun süre, hiçbir karşılık vermeden onun sırtından geçinmek.