sıkıntı

Meanings

1. 1.

   (a.) İşsizlik, tekdüzelik, bezginlik vb. sebeplerden doğan ruhsal huzursuzluk; bun, bungunluk, ezgi, ezginlik, çile (I), dert, kasavet, zor

   • “İçinin sıkıntısını ondan mümkün mertebe gizlemeye çalışarak, dereden tepeden konuşarak oyalandı.”— P. Safa
2. 2.

   Bir bozukluğun, karışıklığın sebep olduğu etkili ve sürekli ruhsal huzursuzluk; ağırlık, karanlık, kasavet, mihnet

   • “Sıkıntı ve ızdırapla sağa sola döndüm.”— A. Gündüz
3. 3.

   Yokluk ve parasızlığın yol açtığı geçim darlığı

   • “İhtiyarın bir para sıkıntısı içinde olduğunu o söylemeden ben keşfetmiştim.”— S. F. Abasıyanık
4. 4.

   Bulunmama durumu

   • “Yüklü servetini cömertçe harcamaması nedeniyle piyasada para sıkıntısı baş gösterdi.”— İ. O. Anar
5. 5.

   (mec.) → sorun

   • “Atatürk öldüğü zaman Türkiye'nin ufak tefek sıkıntılar dışında hiçbir büyük problemi yoktu.”— B. Felek