ağır

Meanings

1. 1.

   (sf.) Tartıda çok çeken; kilolu, sakil, hafif karşıtı

2. 2.

   Çapı, boyutu büyük

   • “Ağır top.”
3. 3.

   → yavaş

   • “Adam ağır adımlarla gelip masanın başına geçiyor.”— E. M. Karakurt
4. 4.

   → yoğun

   • “Evin sofasına girer girmez kendisini ağır bir duman karşıladı.”— A. Sayar
5. 5.

   Çok az işiten (kulak)

6. 6.

   (mec.) Gösterişi fazla olmayan, ciddi olan

   • “Ağır kıyafeti ile muhite uymayan Canan'ın yanında, ne kadar rahat ve sadeydi.”— M. C. Kuntay
7. 7.

   → değerli

   • “Hiçbir yerden bir ses çıkmamış, kimse bir söz söylememişti. Yalnız Yumru kendi kendine taş yerinde ağırdır dedi.”— H. N. Atsız
8. 8.

   (mec.) → çetin

   • “Denizcilik tarihinin en ağır sorumluluklarından birini üzerine alıyordu.”— F. F. Tülbentçi
9. 10.

   (mec.) Sıkıntı veren, bunaltan; sakil

   • “Sanki ağır bir yükün altından kurtuldum.”— Ömer Seyfettin
10. 11.

    (mec.) Dokunaklı, kırıcı, insanın gücüne giden

    • “Kızmıştım, Keziban'a söylenecek şöyle ağır bir söz arıyordum.”— N. Ataç
11. 12.

    (mec.) → ağırbaşlı

    • “Bu, on dokuz yaşında ufak tefek bir kızdı fakat otuz yaşındaki bir insandan daha ağırdı.”— H. E. Adıvar
12. 13.

    (mec.) Keskin, boğucu (koku)

    • “Bu koku, en hafif rüzgârla burnu kuvvetli bir adama uzaktan kendini hissettirecek kadar ağırdır.”— F. R. Atay
13. 14.

    → kısık

    • “Ağaya pek duyurmak istemeyen ağır bir sesle kulağıma eğildi.”— O. C. Kaygılı
14. 15.

    (mec.) Davranışları yavaş olan

15. 16.

    (mec.) Sindirimi güç (yiyecek)

    • “Ağır bir yemek.”
16. 17.

    (sp., a.) → ağır sıklet

    • “Yıllarca ağırda güreşti.”
17. 18.

    (zf.) Yavaş bir biçimde

    • “Cüneyt Bey sözlerini tartıyormuş gibi ağır söylüyordu.”— E. İ. Benice