görme

(isim) Gözün ışığı almasıyla çevredeki biçim, renk, hareket ve uzaklıkları seçebilme yetisi ve bu yetinin kullanılması; gündelik yaşamda yön bulmayı, nesneleri tanımayı ve tehlikeyi fark etmeyi sağlar, bozukluğunda bu işler güçleşir; rüyet, müşahede.

(isim) Bir olayın gerçekleştiğine veya bir sonucun ortaya çıktığına doğrudan tanık olma; kişi gördüğünü yalnız gözle algılamakla kalmayıp olup biteni önceki beklentileriyle karşılaştırarak değişimi de fark eder.

(isim) Yaşanan bir olayın kişide etki bırakması, iyi ya da kötü bir durumla karşılaşma; sıkıntı, destek veya beklenmedik bir başarı gibi deneyimlerden söz edilirken sözcük yalnız gözle edinilen izlenimi anlatmaz, kişinin başından geçenleri öne çıkarır.

(isim) Bir kişiyi, durumu ya da öneriyi belli bir nitelikte sayarak ona göre değerlendirme; aynı olgu başka bir bakış açısından farklı görülebilir ve verilen değer yargısı sonraki davranışı etkileyebilir, kişinin tutumuna yön verir.