Bitigçi Dictionary Entry

köken

köken

(a., tic., ağz., esk.)
· 5 meanings · 0 occurrences

Meanings

  1. 1.

    (a.) Bir şeyin çıktığı, dayandığı temel, biçim, neden veya yer; menşe

  2. 2.

    Soy, asıl

  3. 3.

    (tic.) Bir malın üretildiği veya yapıldığı, alındığı, getirildiği yer; menşe, orijin

  4. 4.

    (ağz.) Kavun, karpuz, kabak vb. bitkilerin toprak üstünde yayılan dalları

  5. 5.

    (esk.) Tulumbacı hortumlarının uç kısmındaki sarı maden sap

Compound Words

köken belgesi, köken bilgisi, köken bilimi

Entry history and citation

Loading the current content revision and documented editorial events.

Related Entries

kökence kökenli kökendeş kökensel kökensiz kökenleme köken dili kökenlenme kökenlilik kökenlenmek kökensizlik köken sorunu köken bilimci köken bilimsel

The definition, field tag and the word family partnership are selected in the dictionary entry.

Computing the live valency profile

Scanning aligned surface-lemma sequences and complement patterns in T-BDLD.

Loading graph theory results

Calculating the word's connection network in the collection.

Context Dynamics

Cümle, belge ve alan/tür yayılımı canlı hesaplanıyor.

Loading corpus details

T-BDLD frequency, inflected form, field/structure data are being prepared.

%5
%5