oturuşma

(isim) Başlangıçta güçlü veya düzensiz olan hareketin zamanla yavaşlayıp sakin bir düzene geçmesi, taşkınlığın ve gerilimin azalması sonucunda olayın ya da davranışın daha dingin ve denetlenebilir bir akış kazanmasıyla gelişen durulma.

(isim) Havada veya sıvıda dağılmış küçük parçaların hareketleri azaldıkça aşağı inip bir yüzey üzerinde birikmesi, askıda duran taneciklerin yer çekimi etkisiyle dibe yaklaşarak daha yoğun ve belirgin bir tabaka oluşturmasıyla gelişen çökelme.

(isim, mecaz) Yeni bir düzenin, düşüncenin veya uygulamanın zamanla yaygın kabul görerek kararlı bir işleyiş edinmesi, ilk evredeki belirsizliklerin azalmasıyla çevresinde kökleşip nasıl sürdürüleceği öngörülebilen yerleşik bir yapıya dönüşmesi.

(isim) Birden çok insanın birlikte beklemek, konuşmak veya dinlenmek üzere uygun yerlere bedenini yerleştirmesi, aynı ortamda yan yana ya da birbirine yakın konum alıp topluluk hâlinde bir süre bu duruşu sürdürmesiyle gerçekleşen yerleşme.