çıkıklık
(isim, tıp)-
1.
(isim) Bir yüzeyin veya beden bölümünün çevresindeki düzlemden ileri doğru taşması, dış sınırında gözle seçilen kabarıklık oluşturması ve nesnenin genel çizgisinden ayrılmasıyla belirlenen, doğal biçim ya da sonradan gelişen değişiklik sonucu görülen özellik.